Συνέντευξη: Παναγιώτης Βλαχουτσάκος, Σωτήρης Σκουλούδης

 

 

 

«Το σύμπαν είναι ολόγραμμα»

 

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε μέσω διαδικτύου από την Αγγλία ο κ. Κώστας Σκενδέρης, ένας Έλληνας επιστήμονας, καθηγητής Μαθηματικών Επιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, εξηγεί την ουσία της ανακάλυψής του και πώς μπορεί η ολογραφική θεωρία να εκσυγχρονίσει τις ήδη υπάρχουσες

Από τότε που οι άνθρωποι άρχισαν να επικοινωνούν και να εκφράζουν τις σκέψεις τους, το βλέμμα τους στράφηκε προς τον ουρανό και τα ατελείωτα φωτεινά άστρα που περιβάλλουν τον πλανήτη μας και συγκροτούν τον κόσμο. Άλλωστε αυτό σημαίνει η έννοια άνθρωπος: «άνω θρώσκω», κοιτώ τον ουρανό.


Από την εποχή της Θεογονίας του Ησίοδου, του σπουδαίου ποιητή, σύμφωνα με την οποία πρώτα γεννήθηκε το Χάος και στη συνέχεια η Γη, ο Τάρταρος και ο Έρωτας, οι άνθρωποι, μέσω θεωριών και πειραμάτων επιδόθηκαν στην προσπάθεια αρχικά να ορίσουν τους φυσικούς νόμους και τις ιδιότητες της ύλης που τους περιβάλλει και στη συνέχεια να εξηγήσουν τους νόμους που διέπουν το σύμπαν. Νόμοι που, όπως αποδείχθηκε, δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτούς που ισχύουν στην... ταπεινή μας Γη.

Από τον Δημόκριτο στον Νεύτωνα

Κατά την αρχαιότητα πολλοί Έλληνες φιλόσοφοι καταπιάστηκαν με την ερμηνεία του σύμπαντος και έδωσαν τους δικούς τους ορισμούς. Αδιαμφισβήτητα ένας από τους κορυφαίους και πρώτους Έλληνες φιλοσόφους που ασχολήθηκε τόσο με το σύμπαν όσο και με την ύλη είναι ο Δημόκριτος.

 



Ο μεγάλος φιλόσοφος ήταν ο πρώτος που διαπίστωσε ότι η ύλη αποτελείτο από αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία, τα άτομα. Επίσης ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε ότι ο Γαλαξίας είναι το φως από μακρινά αστέρια, ενώ ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ανέφεραν ότι το σύμπαν έχει και άλλους «κόσμους» και μάλιστα... ορισμένους που κατοικούνται. Ο Δημόκριτος μάλιστα υποστήριξε -και εν τέλει δικαιώθηκε- ότι το κενό δεν ταυτίζεται με το τίποτα («μη ον»), είναι δηλαδή κάτι το υπαρκτό.

Στους πρόσφατους χρόνους και συγκεκριμένα λίγο μετά το 1680 ένας Άγγλος φυσικός, μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος, αλχημιστής και θεολόγος έμελλε να θέσει τις βάσεις για την κατανόηση της κίνησης των ουράνιων σφαιρών. 

Ο λόγος φυσικά για τον Σερ Ισαάκ Νεύτωνα ο οποίος, μετά την πτώση ενός μήλου από ένα δέντρο, αντιλήφθηκε τη δύναμη της βαρύτητας και είναι ο πρώτος που στην ουσία ενοποίησε τον ουρανό με τη γη, κατανοώντας ότι όλα τα σώματα έχουν την τάση να πέφτουν προς τα κάτω. Οι ανακαλύψεις του Νεύτωνα μας έδωσαν πληροφορίες σχετικά με τους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα, τη μάζα του ήλιου και την απόσταση των μακρινών αστερισμών.

Οι νόμοι του ωστόσο για τον τρόπο που λειτουργεί η βαρύτητα αποδείχθηκαν ελλιπείς όσον αφορά στην εφαρμογή τους στον τρόπο που κινούνται τα ουράνια σώματα. Η συγκεκριμένη δύναμη μάλιστα, η βαρύτητα, αποτέλεσε την αφορμή για μια τρομερή μάχη μεταξύ των «μεγαλύτερων εγκεφάλων» η οποία κρατάει μέχρι τις μέρες μας. Το ερώτημα είναι ένα και είναι απλό... τελικά τι είναι η βαρύτητα και πώς λειτουργεί;