ΤΟΥ RONALD FRITZE

από τον ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ


Υπάρχουν ιστορίες οι οποίες είναι πολύ γοητευτικές να τις διαβάσει ή να τις ακούσει κανείς (ειδικά όταν βαριέται ή έχει άγχος): οι χαμένοι προηγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί, όπως η Ατλαντίδα, ο γάμος του Χριστού με τη Μαγδαληνή και η γραμμή αίματος των απογόνων τους που φτάνει μέχρι σήμερα, οι εξωγήινοι που κάποτε στο βαθύ παρελθόν επισκέφθηκαν τον πλανήτη μας και 'βοήθησαν' την ανάπτυξη του ανθρωπινου πολιτισμού κ.α.

Συνήθως πρόκειται για διαφορετικές προσεγγίσεις στη γνωστή 'ιστορία' που έχει θεμελιωθεί μέσα από τεκμηριωμένες έρευνες επιστημόνων και αποτελεί τη βάση των όσων γνωρίζουμε. Με δυό λόγια, αν 'ιστορία' σημαίνει 'ακριβής εξιστόρηση του ανθρώπινου παρελθόντος', στην περίπτωση των συγκεκριμένων θεωριών, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια εναλλακτική αφήγηση, η οποία δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά. Πρόκειται για 'ψευδοιστορία και ψευδοεπιστήμη', τους 'γονείς' τής επινοημένης γνώσης στην οποία αναφέρεται το βιβλίο τού Αμερικανού συγγραφέα.

Ο Fritze έχει κάνει μια πραγματικά ενδιαφέρουσα δουλειά αφού εξετάζει σχεδόν το σύνολο των σχετικών πεποιθήσεων, αρχής γενομένης από την Ατλαντίδα. Χιλιάδες σελίδες έχουν γραφεί για την μυθική ήπειρο και τους ξεχωριστούς κατοίκους της, τους Ατλαντες, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει έναν σπουδαίο πολιτισμό. Ωστόσο μια τρομερή φυσική καταστροφή φέρεται να κατακρήμνισε στη θάλασσα όλα τα επιτεύγματά τους, αφήνοντας μόνον τον θρύλο να τα θυμίζει. Ουσιαστικά όλες οι υποθέσεις που έχουν διατυπωθεί για την Ατλαντίδα ανάγονται σε μια αρχική πηγή: τους πλατωνικούς διαλόγους Τίμαιο και Κριτία. Βέβαια ο Αριστοτέλης θεωρούσε την Ατλαντίδα αποκύημα τής φαντασίας του δασκάλου του αλλά αυτό δεν εμπόδισε, στην πορεία του χρόνου, δεκάδες συγγραφείς να εκδώσουν βιβλία για τη γοητευτική χαμένη ήπειρο, ταυτίζοντάς την ο καθένας με ό,τι ήθελε: άλλος με την Αμερική, οι Ναζί με την αρχέγονη μητέρα των Αρίων κ.ο.κ.